Հարցազրույց Ազգային ժողովի ՀՅԴ խմբակցության պատգամավոր Վահան հովհաննիսյանի հետ:
-Նախընտրական քարոզարշավն ավարտվեց. կարողացա՞ն ոչ իշխանական ուժերը համոզել ընտրողին, որ մայիսի 5-ի ընտրությունը ունի քաղաքական նշանակություն և դրա միջոցով հնարավոր է իշխանություն փոխել:
-Որ իշխանությունը պետք է փոխվի, հասարակությունը վաղուց էր զգում: Պետք էր ուղղակի ապացուցել, որ դա հնարավոր է անել այս ընտրությունների միջոցով, քանի որ դրանք համայնքային են առերևույթ, մինչդեռ իրականում ունեն լուրջ քաղաքական հիմք: Մենք արեցինք առավելագույնը, արեցինք ամեն ինչ: Կողքից դիտելով` մյուս կուսակցություններն էլ էին փորձում դա անել: Իհարկե, ցանկալի կլիներ, որ դա արվեր միասնաբար, բայց այսօր նույնիսկ ՀՀԿ-ի որոշ շրջանակներ այլևս չեն հերքում այս ընտրությունների քաղաքական իմաստը:
-Գուցե նրանք ուղղակի ավելո՞րդ են համարում այդ մասին խոսելը, որովհետև համոզված են դրանց համայնքային նշանակության մեջ:
-Ոչ, ոմանք փորձում են ապացուցել, որ երևանցիները իրենք, զգալի մեծամասնությամբ, ցանկանում են, որ սա քաղաքական ընտրություն չլինի: Բայց այս նույն մեծամասնությունը ժամանակին քվեարկում էր այս ընտրությունները քաղաքական դարձնելու համար, որովհետև 100% համամասնական ընտրակարգով ընտրությունը չի կարող քաղաքական չլինել, ու երբ փորձում են տանել միայն տնտեսավարության դաշտ, սա պարզ խաբեություն է, որովհետև ճիշտ քաղաքային կառավարում կարող է իրականացվել ճիշտ քաղաքականության դեպքում:
-Ձեր կարծիքով` քարոզարշավն ազդո՞ւմ է ընտրությունների արդյունքների վրա:
-Քարոզարշավից բացի, իհարկե, կան այլ մեխանիզմներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ ընտրությունների վրա, բայց կա քարոզարշավին զուգահեռ ուրիշ օրինական միջոց. մնացածը օրենքից դուրս են: Դրանք չեն էլ կարող մեր կողմից կիրառվել, բայց դեմն առնել, որ մյուսների կողմից էլ չկիրառվի, մենք կարող ենք:
-Ինչպե՞ս:
-Հանձնաժողովներում վերահսկողություն իրականացնելով:
-Այս հարցի շուրջ կա՞ պայմանավորվածություն ոչ իշխանական մյուս ուժերի հետ:
-Ես մեր շտաբի անդամ չեմ, բայց կարծում եմ, որ կա համաձայնություն, առնվազն շտաբերի մակարդակով, թույլ չտալ, որ խախտումներ լինեն: Հիմա այդ համագործակցության տեխնիկական ու տակտիկական կողմերն են քննարկվում:
-Հանդիպումներից մեկի ժամանակ ասացիք, թե ոչ իշխանական ուժերը պետք է հայտարարեն հետընտրական դաշինք կազմելու մասին: Սա նշանակո՞ւմ է, որ առանց այդ հայտարարության` չեք վստահում ոչ իշխանական ուժերին:
-Մենք ուզում ենք, որ այն, ինչ չհաջողվեց մինչև ընտրություններ, հաջողվի գոնե ընտրություններից հետո: Հիմա, քանի դեռ այդպիսի հայտարարություն չի հնչել, որտեղի՞ց վստահություն լինի: Ես կարող եմ ենթադրել, թե ինչու դա չի արվում. որոշ ուժեր, թերևս, մտածում են` ինչու հիմա ընդդիմադիր ճամբարի հետ համաձայնություններով մեզ կաշկանդենք, գուցե հետո կարողանանք համաձայնվել իշխանական ուժի հետ ու նրա համար 41 % ապահովենք, իհարկե, վարձատրվելու ակնկալիքով:
-Քարոզարշավի սկզբում Վարդան Օսկանյանը խոսեց ընդդիմադիր դառնալու անհրաժեշտության մասին. սա իրատեսակա՞ն եք համարում :
-Անհրաժեշտության մասին խոսելը մի բան է, կդառնա թե ոչ` այլ բան: Կան ուժեր, որոնք չեն ամաչում ասել, որ ընդդիմություն են, և կա այս պահին խորհրդարանում մեծությամբ երկրորդ տեղը զբաղեցնող քաղաքական ուժ, որը իր ընդդիմադիր լինելու մասին դեռ չի հայտարարել: Հիմա Վարդան Օսկանյանին ես հասկանում եմ: Նման հայտարարություն անելը տրամաբանական է, բայց կա նաև գեղեցիկ բառեր, ինչպիսին այլընտրանքն է, արտասանելու ցանկություն: Դաշնակցությունը ինքը գիտակցում է այլընտրանքի կարևորությունը, ու այդ այլընտրանքը պետք է լինի ամենուր` այլընտրանք ոչ միայն իշխանությանը, այլև ընդդիմադիր ուժերին: Եթե այլընտրանք չկա, կապ չունի, թե որ դաշտում, արդեն վատ է: Հիմա, օրինակ, այլընտրանք չկա, որովհետև Հանրապետականը զբաղեցրել է բոլոր պաշտոնները՝ ժեկի պետից մինչեւ նախագահ , ու քանի որ մրցակցության մեջ չէ ոչ մի ուժի հետ, լճանում է ու դառնում ճահիճ: Այս առումով ես կողմ եմ այլընտրանքին. դա պետք է լինի, որ մրցակցություն ապահովվի: Մինչդեռ քաղաքական ուժը պետք է հայտարարի, թե որ դաշտում է:
-Կարծու՞մ եք` ԲՀԿ-ի կողմնորոշման համար կարող են որոշիչ լինել ավագանու ընտրությունների արդյունքները:
-Այո, կարող է: Կուսակցությունը պետք է իր կատարած քայլերի համար որոշ տրամաբանական շարունակություն նախատեսի: Այս ընտրությունը վաղը կավարտվի, մի քանի տարի կա մինչև հաջորդ խորհրդարանական, նախագահական և ավագանու ընտրություններ, այս մի քանի տարվա ընթացքում ինչո՞վ է զբաղվելու կուսակցությունը: Ոչ միայն ԲՀԿ-ն պետք է այս հարցը տա իրեն, այլ բոլոր մյուս ոչ իշխանական ուժերը: Ի վերջո, լինել ընդդիմադիր, չի նշանակում քննադատաբար վերաբերվել իշխանություններին միայն նախընտրական շրջանում:
-Նախորդ ավագանու ընտրություններում ՀՅԴ-ն պարտվեց, խորհրդարանական ընտրություններում 10 տեղ կորցրեց, նախագահականին չմասնակցեց. այսքանից հետո ի՞նչ նշանակություն ունեն ավագանու ընտրությունները Դաշնակցության համար:
-Հիմա մենք իշխանափոխության հնարավորություն ենք տեսնում: ժողովուրդը պիտի հասկանա այս ընտրության լրջությունը: Ինչո՞ւ են ձախողվում համապետական ընտրություններին հաջորդող բողոքի ակցիաները. որովհետեւ մենք այնպիսի ռազմաստրատեգիական իրավիճակում ենք, որ համապետական ընտրություններին հաջորդող ցնցումը կարող է վտանգավոր լինել երկրի համար. Ես նկատի ունեմ արտաքին վտանգներն ու ազդեցությունը: Որքան մեծ է ընտրության համապետական կարևորությունը, այդքան մեծ է նման ցնցումների վտանգը: Քաղաքային ընտրությունների ժամանակ կա շանս վերցնել Հայաստանի կեսը` չառաջացնելով նման ցնցումներ: Ի միջիայլոց, Սաակաշվիլին Թբիլիսիի քաղաքապետն էր, և ինչքան ուզում են ասեն, թե փողկապ էր ծամում, նա նոր որակներ բերեց իր երկրում:
-Ըստ սոցիոլոգիական հարցումների` ՀՅԴ-ին չի հաջողվելու հաղթահարել օրենքով սահմանված 6%-ի շեմը: Սա Ձեզ չի՞ մտահոգում:
-Նախ ասեմ, որ այդ «հարցումներ» ասվածը ամբողջությամբ վարկաբեկված է Հայաստանում: Ժողովուրդը, ընդհանրապես, չի հավատում ընտրություններին արդյունքներին, հետևաբար, չի հավատում նաև հարցումներին: Ինչ վերաբերում է նրան, թե ՀՅԴ-ն չի հաղթահարելու 6%-ի շեմը. դե, եթե չհաղթահարի, թող չհաղթահարի: Ցանկացած կուսակցություն էլ պետք է պատրաստ լինի հաղթանակի, սա շատ կարեւոր է, որովհետև կան կուսակցություններ ու քաղաքական դեմքեր, որոնք պատրաստ չեն լինում հաղթանակի, որոնք կարող են հավաքել հսկայական քանակության ձայներ ու հետո լցնել ջուրը:
-Րաֆֆի Հովհաննիսյանի՞ն նկատի ունեք:
-Ես խոսում եմ, Դուք ում ուզում եք` նկատի ունեցեք: Ուզում եմ ասել, որ քաղաքական գործիչը և ուժը պետք է պատրաստ լինեն հաղթանակի, նաև պարտվելու: Մենք երկուսին էլ սովոր ենք, երկուսին էլ պատրաստ ենք:
-Գյումրիի դեպքերից հետո ոստիկանապետի հայտնի նախադասությանը ԱԺ ամբիոնից երկու պատգամավոր արձագանքեց` Դուք և Նիկոլ Փաշինյանը: Ձեր ասելիքը ուղղված էր «գողական» պատգամավորներին, մինչդեռ Փաշինյանը ոստիկանապետից պահանջում էր պատգամավորների հետ արա-ով չխոսել՞
-Ես կարծում եմ, որ կոնկրետ այն պատգամավորներին, ում նկատի է ունեցել ոստիկանապետը, նրանց ուրիշ ձեւով դիմել չի էլ կարելի: Ծայրահեղ դեպքում կարելի է ասել ապե, եթե ավելի ընկերական հարաբերությունների մեջ ես: Իրականում մենք գիտենք չէ, թե ովքեր են այդ մարդիկ. «արա», «ապե» կամ «ախպեր ջան» կատեգորիան Ազգային ժողովում բավական ստվար զանգված է կազմում: Ի վերջո, անունները շատ էլ կարեւոր չեն. ԱԺ-ի մուտքի մոտ ֆեյս-կոնտրոլ դնեն, բոլորին էլ կտեսնեն: Իմ ասելիքը այլ բան է. կան օրինապաշտ քաղաքացիներ, որոնք ենթարկվում են օրենքի ու գիտակցում են, որ իրենք օրենքի սուբյեկտ ու օբյեկտ են, և կա կրիմինալ աշխարհը, որը չի ենթարկվում օրենքին: Սրանց միջև պետությունը ստեղծում է բարիեր` իրավապահ մարմինների տեսքով: Բայց երբ ամեն բան խախտվում է, այդ մարմինները սկսում են ծառայել կրիմինալին` օրինապաշտ հասարակությանը պաշտպանելու փոխարեն: Ոստիկանապետի հայտարարոթյունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանում ոստիկանությունը կարծես թե սկսում է պաշտպանել այս օրինապաշտ հասարակությանը կրիմինալից: Տարօրինակն այն է, որ նրանք, ովքեր օրինաստեղծ մարմնի անդամ են համարվում, նրանք են դիմում: Ովքեր փորձում են գողականով խոսել, իրականության մեջ դիմում են մենթին, ոստիկանին`թույլտվություն խնդրելով մնալ գողականի դաշտում: Այ սա վերջն է: Այսպես չպիտի լինի. մի’ խաղա, կամ եղիր գողական, կամ անցիր օրինական դաշտ: Այս առումով ոստիկանապետի ասածը ողջունելի է:
-Դուք ԱԺ էթիկայի հանձնաժողովի անդամ եք. հետևողակա՞ն եք լինելու «գողական» պատգամավորների հարցը այս հանձնաժողովում քննելու գործում:
-Ես հիմա որևէ գործողություն չեմ ձեռնարկի, որովհետև տեսել եմ, թե ինչպես են էթիկայի հանձնաժողովում շատ կարևոր հարցեր քննարկելիս մեծամասնությունն ու այլընտրանքը անհաղթահարելի մի բլոկ կազմում: Դրա համար ես հարցը մասնավորեցնելու պատճառ չեմ տեսնում, բայց խոսեցի այդ մասին ԱԺ ամբիոնից` տեղի ունեցածը նաև այս տեսանկյունից դիտարկելու համար: Կրակոց, ձերբակալություն. այս ամեն ինչը սովորական ոստիկանական առօրյայից են, բայց այս դեպքում տակը նաև փիլիսոփայություն կա:
-Քառօրյայի առաջին օրը Զարուհի Փոստանջյանը Հովիկ Աբրահամյանին կոչ արեց ցույցեր անել ու պահանջել ԱԺ օրակարգից հանել հայ-թուրքական արձանագրությունները: Երկրորդ օրը Դուք հորդորեցիք, որ ԱԺ նախագահը ոստիկանապետից ճշտի իրեն զանգող պատգամավորների անունները: Տպավորություն է, թե փորձ է արվում ԱԺ նախագահին ընդդիմադիր դաշտ բերել:
-Սխալ տպավորություն է. Ազգային ժողովի նախագահին հնարավոր չէ իր դաշտից հանել:
http://parliamentmonitoring.am